Wzrok, zmysł wzroku – zdolność do odbierania bodźców świetlnych ze środowiska oraz ogół czynności związanych analizą tych bodźców, czyli widzeniem. Narządem wyspecjalizowanym do rejestrowania obrazu jest oko czyli gałka oczna otoczona aparatem ochronnym (brwi, powieki, rzęsy i narząd łzowy). Przystosowanie oka do pełnienia tych funkcji umożliwia:
- rozpoznawanie kształtów,
- ocenianie odległości położenia obiektów od oka,
- rozróżnianie barw.
edytuj Wzrok u zwierząt
Niektóre zwierzęta mają zdolność widzenia takiego spektrum fali elektromagnetycznej, które nie jest widoczne dla człowieka. Na przykład pszczoły i ptaki widzą w nadfiolecie, dzięki czemu wiedzą gdzie jest słońce, którym się kierują nawet w pochmurny dzień. Żółwie błotne widzą w podczerwieni, dzięki czemu mogą rozpoznawać niektóre kształty w mętnej wodzie.
W początkowych fragmentach drogi wzrokowej ptaków drapieżnych jest znacznie mniejsza konwergencja nerwów niż u człowieka, co pozwala uzyskać tym ptakom znacznie lepszą zdolność rozdzielczą.
- Nowonarodzone dzieci wcale nie mrugają – zaczynają około 6 miesiąca życia.
- dzięki bezwładności wzroku mamy wrażenie ciągłości ruchu wielu nieruchomych obrazów (np. filmowych)
- Obraz na siatkówkę oka pada do góry nogami i dopiero w mózgu następuje jego odwrócenie.
- Wielu mężczyzn (ok. 15%) dotyka w mniejszym lub większym stopniu zaburzenie rozpoznawania barw. U kobiet problem ten w praktyce nie występuje (0,5% kobiet).
edytuj Linki zewnętrzne
|
