Wojna siedmiotygodniowa.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Wojna siedmiotygodniowa

Bitwa pod Sadową (Königgrätz)
Data 16 czerwca23 sierpnia 1866
Miejsce Niemcy, Czechy, Włochy, Morze Adriatyckie
Wynik zwycięstwo wojsk prusko-włoskich
Przyczyna spór o przewodnictwo w Związku Niemieckim, konflikt o Szlezwik i Holsztyn
Strony konfliktu
Królestwo Prus
Królestwo Włoch
oraz kilka innych państw-członków Związku Niemieckiego
Cesarstwo Austriackie
Królestwo Saksonii
Królestwo Hanoweru
Królestwo Bawarii
oraz kilka innych państw-członków Związku Niemieckiego
Dowódcy
Helmuth von Moltke
Albrecht von Roon
Ludwig von Benedek
Siły
417 000 Prusaków
243 000 Włochów
44 000 żołnierzy z krajów niemieckich
507 000 Austriaków i ich sojuszników
Straty
ok. 37 000 zabitych i rannych żołnierzy pruskich i ich sojuszników ok. 20 000 zabitych i rannych
Wojna siedmiotygodniowa

CustozaPodolVysokovTrautenauLangensalzaMünchengrätzBurkersdorfSkaliceJičínSadowaLissa

Między Prusami a Austrią od dawna trwała rywalizacja o przewodnictwo w Związku Niemieckim. Od 1862 roku funkcje premiera Królestwa Prus pełnił Otto von Bismarck, dążący do zjednoczenia Niemiec pod przewodnictwem pruskim. Po wojnie z Danią, w której Austria zyskała oddalone od jej granic Księstwo Holsztynu (a Prusy Księstwo Szlezwiku) wykorzystał zatarg prusko-austriacki o nie i w roku 1866 rozpoczął działania wojenne (choć pierwszy krok należał do Austrii, bo na jej żądanie Bundestag powołując się na artykuł 19. Aktu Związkowego Kongresu Wiedeńskiego o "ochronie wewnętrznego bezpieczeństwa Niemiec i zagrożonych praw jego członków" uchwalił 11 kwietnia 1866 mobilizację związkowych sił zbrojnych, oczywiście poza oddziałami pruskimi). Wcześniej dzięki odpowiednim układom i działaniom dyplomacji zapewnił sobie neutralność Rosji i Francji oraz wsparcie Włoch, którym obiecał pomoc w uzyskaniu Wenecji.

Wojnę rozpoczęły działania pruskie przeciwko kontyngentom wojskowym kolejnych państw Związku Niemieckiego. Na początku czerwca 1866 roku wojska pruskie wkroczyły do administrowanego przez Austrię Holsztyna W następnej kolejności na froncie południowym wojska sprzymierzonych z Prusami świeżo zjednoczonych Włoch doznały porażki w bitwie pod Custozą 24 czerwca. Główne i decydujące działania prowadzone były jednak przez armie pruskie w Czechach. Do decydującej bitwy doszło 3 lipca pod Sadową w pobliżu Hradec Králové (znana też jako bitwa pod Königgrätz – Prusacy nacierali spod wsi Sadova przez nurt Bystrzycy, Austriacy oparli swoje ugrupowanie o linię następnej rzeki – Łaby i stojącą nad nią fortecę Königgrätz) w należących wówczas do Austrii Czechach. Wojska austriackie pod wodzą generała Ludwiga von Benedeka zostały rozbite przez Prusaków. W schyłkowej fazie konfliktu doszło jeszcze 20 lipca do morskiej bitwy pod Lissą, w której flota austriacka zwyciężyła flotę włoską. Nie miało to jednak większego znaczenia, bo 24 lipca cesarz Franciszek Józef skapitulował.

Wojna zakończyła się pokojem w Pradze podpisanym 23 sierpnia 1866, na mocy którego Prusy przejęły Holsztyn wraz z ostatecznym włączeniem Szlezwiku, który od 1864 roku znajdował się pod administracją pruską. Ponadto, Prusy anektowały niektóre państwa niemieckie, które wystąpiły przeciwko nim. Były to: Królestwo Hanoweru, Księstwo Nassau, Elektorat Hesji i Wolne Miasto Frankfurt. W wyniku tych zmian granic terytorium państwa pruskiego stanowiło teraz zwartą, geograficzną całość. Dzięki staraniom Bismarcka sojusznicze Włochy uzyskały – Wenecję. Najważniejszym skutkiem wojny było jednak wycofanie się Austrii z polityki niemieckiej (rozwiązanie Związku Niemieckiego i utworzenie Związku Północnoniemieckiego), co umożliwiło zjednoczenie Niemiec pod przewodnictwem Prus.

Szczegółowe kalendarium bitew:

edytuj Bibliografia

  • Dzieszyński R., Sadowa 1866, Bellona, Warszawa 2007.
  • Toporek M., Historia powszechna,MOW, Kraków 1992.
All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.