Wojna rosyjsko-japońska - wojna pomiędzy Rosją a Japonią toczona w okresie 8 lutego 1904 – 5 września 1905 na Dalekim Wschodzie zakończona zwycięstwem Japonii, która dzięki temu awansowała do grona światowych potęg. Japońska armia o stosunkowo małym doświadczeniu bojowym uzyskała druzgocące zwycięstwo nad siłami Rosji, co było dużym zaskoczeniem dla wielu obserwatorów konfliktu. Poniżający szereg klęsk armii rosyjskiej w ogromnym stopniu przyczynił się do niezadowolenia społecznego w Rosji i był główną przyczyną Rewolucji 1905 roku.
Wojna była jednym z lokalnych konfliktów wybuchających przed I wojną światową.
W trakcie wojny Rosja poniosła bezprecedensową klęskę w historii wojen morskich, tracąc dwie spośród swoich trzech flot (prawie całą Flotę Bałtycką i Flotę Oceanu Spokojnego) z minimalnymi stratami drugiej strony. Jedynie Flota Czarnomorska przetrwała (na czas wojny nie opuszczała Morza Czarnego). Japonia stała się szóstą morską potęgą świata, podczas gdy rosyjska flota wojenna została niewiele silniejsza od floty Austro-Węgier.
edytuj Ważniejsze epizody wojny
edytuj Polacy, uczestnicy wojny rosyjsko-japońskiej
Zdzisław Nicman w artykule zatytułowanym „Chrzest bojowy przyszłych generałów”, opublikowanym na łamach ”Polski Zbrojnej” podaje, że w wojnie rosyjsko-japońskiej uczestniczyło 84 Polaków, oficerów armii rosyjskiej - przyszłych generałów Wojska Polskiego:
Nie zostali przyjęci lub nie zgłosili się do Wojska Polskiego:
Polityka zagraniczna mocarstw w latach 1871- 1913
|