Witamina B2.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
 |
Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Ryboflawina | ||||||
|
||||||
| Ogólne informacje | ||||||
| Wzór sumaryczny | C17H20N4O6 | |||||
| Masa molowa | 376,364 g/mol | |||||
| Identyfikacja | ||||||
| Numer CAS | 83-88-5 | |||||
| PubChem | ||||||
|
||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25°C, 1000 hPa) |
||||||
Witamina B2 (C17H20N4O6, nazwa chemiczna: ryboflawina, laktoflawina, E101, ATC: A 11 HA 04) - złożony organiczny związek chemiczny, pełniący w organizmie funkcję witaminy, której niedobór może powodować wadliwe działanie układu nerwowego i błon śluzowych.
Ryboflawina jest zaliczana do witamin z grupy B, gdyż jest prekursorem dwóch ważnych koenzymów i jest rozpuszczalna w wodzie. Jest degradowana przez UV.
Spis treści |
edytuj Forma aktywna
W formie koenzymów:
- FMN - mononukleotyd flawinowy, powstały wskutek fosforylacji ryboflawiny;
- FAD - dinukleotyd flawinoadeninowy, powstały wskutek reakcji FMN z ATP.
edytuj Rola w organizmie
Ryboflawina bierze udział w procesach utleniania i redukcji, współdziała w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego, współuczestniczy z witaminą A w prawidłowym funkcjonowaniu błon śluzowych, dróg oddechowych, śluzówki przewodu pokarmowego, nabłonka naczyń krwionośnych i skóry, uczestniczy w przemianach aminokwasów i lipidów, odgrywa ważną rolę w funkcjonowaniu narządu wzroku.
edytuj Skutki niedoboru
Opóźnienie wzrostu, uszkodzenie gałek ocznych i rogówki, pogorszenie ostrości wzroku, światłowstręt, łzawienie, łatwe męczenie się oczu i okołorogówkowe wrastanie naczyń, swędzenie w okolicy ujścia pochwy, wypadanie włosów, kłopoty z koncentracją, zawroty głowy, bezsenność, zaburzenia oddechowe, obrzmienie lub pękanie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie czerwieni warg, języka lub błon śluzowych, pleśniawki, zajady jamy ustnej, łojotok, pelagra, choroby układu nerwowego, dystrofie mięśni, łuszczące się okolice nosa i ust, czoło i uszy.
edytuj Skutki nadmiaru
Nadmiar witaminy B2 może powodować nudności i wymioty.
edytuj Źródła występowania
Występuje w wątrobie, chudych serach, migdałach, grzybach, dziczyźnie, jajach, zielonych częściach warzyw, łososiu, pstrągu, makreli, pełnoziarnistym pieczywie, małżach, fasoli, grochu, soi, mleku, jogurcie, kefirze, maślance, drożdżach i orzechach włoskich, a także w różnych rodzajach mięs.
edytuj Zapotrzebowanie
Około 1,5 mg na dobę.
Jest dodawana do produktów spożywczych i oznaczana symbolem E101.
Retinol (A) • Kalcyferol (D) • Tokoferol (E) • Egzogenne kwasy tłuszczowe (F/FF)¹ • Fitochinon (K)
Tiamina (B1) • Ryboflawina (B2/G) • Niacyna (B3) • Adenina (B4)¹ • Kwas pantotenowy (B5) • Pirydoksyna (B6) • Biotyna (B7)² • AMP (B8)¹ • Kwas foliowy (B9/B11/M) • Kwas p-aminobenzoesowy (B10/B18) • Cyjanokobalamina (B12) • Kwas orotowy (B13) • Witamina B14 (B14)¹ • kwas pangamowy (B15/B16) • Amigdalina (B17) • Witamina B22 (B22) • Kwas askorbinowy (C) • Biotyna (H)² • Kwas antranilowy (L) • Kwas liponowy (N) • Karnityna (O/Bt/T)¹ • Flawonoidy (P)¹ • Koenzym Q10 (Q)¹
- ¹ - obecnie nie uznawana za witaminę
- ² - nazwy witamina H i B7 stosowane zamiennie
E100 • E101 • E101a • E102 • E103 • E104 • E105 • E106 • E107 • E110 • E111 • E120 • E121 • E122 • E123 • E124 • E125 • E126 • E127 • E128 • E129 • E130 • E131 • E132 • E133 • E140 • E141 • E142 • E150a • E150b • E150c • E150d • E151 • E152 • E153 • E154 • E155 • E160a • E160b • E160c • E160d • E160e • E160f • E161a • E161b • E161c • E161d • E161e • E161f • E161g • E162 • E163 • E170 • E171 • E172 • E173 • E174 • E175 • E180 • E181
