Serie widmowe wodoru.html

Serie widmowe wodoru powstają w wyniku przechodzenia przez elektrony w atomie wodoru z wyższego orbitalu na orbital niższy (tzw. orbital docelowy):

powstają w wyniku emisji fotonów (np. w rozgrzanym gazie) - widma emisyjne - jasne prążki w widmie
powstają w wyniku absorpcji fotonów (promieniowanie o widmie ciągłym przechodzące przez gaz) - widma absorpcyjne - ciemne prążki na tle widma ciągłego (fotony z widma ciągłego "pasujące" do przejść są absorbowane, a następnie emitowane - w całości lub w postaci serii przejść - we wszystkich kierunkach, a więc ich intensywność w wiązce wzbudzającej maleje).

Ogólny wzór na długość fali fotonu odpowiadajacego przejściu pomiędzy dwiema powłokami w atomie wodoru:

$\frac{1}{\lambda} = R_{\infin} \left( \frac{1}{n_{1}^{2}} - \frac{1}{n_{2}^{2}}\right)$

gdzie:

$λ$ - długość fali promieniowania w serii
$n 1$ - główna liczba kwantowa orbitalu docelowego
$n 2$ - główna liczba kwantowa orbitalu, z którego następuje przejście
$R_{\infin}$ - stała Rydberga:

$R_{\infin} = \frac{2 \pi^{2} m_{e} e^{4}}{h^{3} c}$

gdzie:

$m e$ - masa elektronu
$e$ - ładunek elementarny (ładunek elektronu)
$h$ - stała Plancka
$c$ - prędkość światła w próżni

Serie widmowe w atomie wodoru to, wg orbitalu docelowego:

seria Lymana, przejście na orbital n=1 (inaczej seria K)
seria Balmera, przejście na orbital n=2 (inaczej seria L)
seria Paschena, przejście na orbital n=3 (inaczej seria M)
seria Bracketta, przejście na orbital n=4 (inaczej seria N)
seria Pfunda, przejście na orbital n=5 (inaczej seria O)
seria Humpreysa, przejście na orbital n=6 (inaczej seria P)

Serie widmowe wodoru.html

edytuj Zobacz też: