Rośliny lądowe.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Rośliny lądowe

Kosaciec syberyjski
Systematyka
Domena jądrowce
Królestwo rośliny
Podkrólestwo Rośliny lądowe
Nazwa systematyczna
Embryophyta

Rośliny lądowe, rośliny telomowe, rośliny wyższe, rośliny osiowe, organowce, osiowce, pędowce (Embryophyta, Telomophyta, Cormophyta) - grupa roślin o różnej randze systematycznej w zależności od ujęcia (zwykle takson w randze podkrólestwa, gromady lub grupy). Obejmuje rośliny, które wyodrębniły się z zielenic w erze paleozoicznej. Ze względu na pochodzenie, w rygorystycznych ujęciach systematycznych rośliny te stanowią takson w randze klasy w obrębie zielenic (Embryophyceae)[1]. Najbliżej spokrewnioną grupą o wspólnym pochodzeniu są ramienice. Rośliny lądowe wspólnie z nimi zaliczone zostały przez Lewisa i McCourta (2004) do podgromady Streptophytina i gromady Charophyta.

Rośliny lądowe, do których należy ponad 300 tysięcy współczesnych gatunków roślin, wraz z zielenicami tworzą klad roślin zielonych.

Rośliny lądowe odpowiadają organowcom (rośliny wyższe) w dawnych ujęciach systematycznych przeciwstawianych polifiletycznym plechowcom (tj. roślinom niższym, z których obecnie część nie jest zaliczana już w ogóle do roślin, np. brunatnice).

Spis treści

edytuj Charakterystyka

Charakterystyczne dla tej grupy roślin jest przystosowanie do życia w warunkach lądowych (rośliny wodne przystosowały się do środowiska wodnego wtórnie), mają organizmy zbudowane z tkanek. Cechą wyróżniającą w stosunku do przodków jest też wykształcanie sterylnych tkanek w obrębie organów generatywnych. W obrębie roślin lądowych charakterystyczny jest też typ przemiany pokoleń z przewagą (poza mszakami) sporofitu nad gametofitem. Inną cechą, od której grupa ta bierze jedną ze swych nazw, jest wysoki stopień organizacji tkankowej (telom). Większość roślin telomowych ma budowę osiową. Są to rośliny o budowie tkankowej, w których można wyróżnić część osiową (pędową) (obejmującą łodygę, liście i organy generatywne) oraz część korzeniową. Z nielicznymi wyjątkami rośliny lądowe uzyskują energię w wyniku fotosyntezy. Na poziomie budowy mikroskopowej struktura komórek roślin lądowych jest bardzo bliska budowie komórek zielenic.

edytuj Systematyka

Do roślin lądowych należy parafiletyczna grupa mszaków oraz rośliny naczyniowe.

Często spotykany jest dawny, sztuczny podział na rośliny zarodnikowe i rośliny nasienne lub podział na trzy gromady (typy): mszaki, paprotniki i rośliny nasienne.

Drzewo filogenetyczne współczesnych linii rozwojowych roślin lądowych:


Anthocerotopsida




Marchantiopsida




Bryopsida




Lycopodiophyta





Equisetophyta



Pteridophyta




Spermatophyta







edytuj Przeszłość

U pierwszych roślin lądowych sporofit staje się odrębnym w swej strukturze i funkcji pokoleniem rozwojowym, jednak drobnym i zupełnie zależnym od gametofitu. Organizmy u wyodrębnionych i zachowanych do dziś linii rozwojowych wczesnych roślin lądowych (glewików, wątrobowców, mchów - łączonych w sztuczną grupę znaną pod nazwą mszaków) są niewielkie, związane głównie z siedliskami wilgotnymi lub wodnymi, zależne są od wody w zakresie rozprzestrzeniania zarodników. W sylurze następuje rozwój cech świadczących o coraz lepszym adoptowaniu się do lądowych warunków życia. W dewonie następuje znaczne zróżnicowanie form budowy i adaptacja do rozmaitych środowisk lądowych - powstają rośliny naczyniowe. U roślin tych pokoleniem dominującym jest sporofit, podczas gdy gametofit ulega redukcji.

edytuj Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. Louise A. Lewis i Richard M. McCourt: Green algae and the origin of land plants (en). 2004. [dostęp 3 lutego 2007].
All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.