Buriacja – republika autonomiczna wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej.
Buriacja wchodzi w skład Syberyjskiego Okręgu Federalnego, znajduje się w Syberii Wschodniej (Zabajkale). Strefa czasowa Irkucka (UTC +8:00 , w lecie UTC +9:00)
Najważniejsze miasta to Ułan Ude, Babuszkin, Gusinooziorsk, Zakamiensk, Kiachta i Siewierobajkalsk.
Kraj jest w przeważającej części górzysty. Najwyższym szczytem jest Munku Sardyk (3491 m n.p.m) w paśmie Sajanu Wschodniego. Na terytorium Buriacji znajduje się większa część (60% linii brzegowej) jeziora Bajkał. Najważniejsze rzeki to Witim (dopływ Leny) i Selenga.
Według danych z 1 stycznia 2004 roku Rosjanie stanowią 67,8%, Buriaci 27,8%, Niemcy 0,16%, Ukraińcy 0,98%, Tatarzy 0,83%, Białorusini 0,24%, Ewenkowie 0,24%, Żydzi 0,06%, inni 1,89% [1].
W 1703 roku Buriację włączono do Państwa Moskiewskiego na mocy układu z carem Piotrem I. W latach 1891-1916 przez terytorium Buriacji poprowadzono Kolej Transsyberyjską. W latach 1921/22 powstały dwa Buriacko-Mongolskie Obwody Autonomiczne (jeden w Rosyjskiej FSRR, drugi w Republice Dalekiego Wschodu), które 30 maja 1923 zostały połączone w Buriat-Mongolską Autonomiczną Socjalistyczną Republikę Radziecką. W 1958 roku nazwę zmieniono na Buriacką ASSR, a w 1992 roku powstała Republika Buriacka w składzie Federacji Rosyjskiej.
edytuj Podział administracyjny
Obszar Buriacji podzielony jest na 21 rejonów i dwa miasta wydzielone.
|