Rendering.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
 |
Zasugerowano, aby ten artykuł (lub sekcję) zintegrować z artykułem Renderowanie. (dyskusja) |
Rendering (ang.), renderowanie (lub obrazowanie) - to w grafice 3D komputerowa analiza modelu danej sceny i utworzenie na jej podstawie dwuwymiarowego obrazu wyjściowego w formie statycznej lub w formie animacji. Podczas renderowania rozpatrywane są m.in. odbicia, cienie, załamania światła, wpływy atmosfery (w tym mgła), efekty wolumetryczne. Jest to bardzo czasochłonna operacja nie wymagająca, poza przygotowaniem, żadnej ingerencji ze strony człowieka. Renderowanie może przeprowadzić praktycznie każdy program do grafiki 3D, nie będący tylko modelerem. Przykładami takich programów są np. 3D Studio Max, Cinema 4D, Lightwave 3D i Blender.
Najczęściej wykorzystywaną metodą renderowania w programach do grafiki 3D jest ray tracing (śledzenie promieni), pozwalająca na bardzo wierne symulowanie obrazu z uwzględnieniem wielu rzeczywistych zjawisk fizycznych. Jest on wynikiem próby rozwiązania równania renderowania. Inne analogiczne metody to Raycasting oraz dwie metody należące do typu Global illumination: Radiosity i Photon mapping.
Oprócz programowych metod renderowania bardzo powszechne jest wykorzystywanie sprzętowego wsparcia do rysowania obrazów i scen 3D, np. w grach komputerowych. Procesory graficzne we współczesnych kartach graficznych do komputerów domowych pozwalają na bardzo szybkie rysowanie grafiki trójwymiarowej, zachowując realistyczny wygląd. Ogromne przyspieszenie obliczeń jest uzyskane dzięki zastosowaniu specjalizowanych modułów do obliczeń geometrycznych oraz modułów teksturowania obiektów czy też generowania efektów świetlnych. Dalsze przyśpieszenie uzyskane jest przez uproszczony matematyczny sposób generowania obrazu 3D, zoptymalizowany bardziej pod kątem wydajności niż realizmu. Pozwala to odciążyć główny uniwersalny procesor komputera, który może zająć się np. obliczaniami związanymi ze sztuczną inteligencją bohaterów świata wirtualnego. Z każdą kolejną generacją procesorów graficznych i zwiększającą się ich mocą obliczeniową grafika staje się coraz bardziej szczegółowa i realistyczna.
Programy komputerowe wykorzystujące ray tracing, jak już wspomniane 3D Studio, mogą wykorzystywać sprzętowe możliwości obliczeniowe kart graficznych, szczególnie do szybkiego rysowania podglądu przed ostatecznym renderowaniem.