Przywra płucna.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| Paragonimus westermani | |
 Dorosły osobnik |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarioty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | płazińce |
| Gromada | Trematoda |
| Podgromada | Digenea |
| Rząd | Echinostomida |
| Podrząd | Echinostomata |
| Rodzina | Paragonimidae |
| Rodzaj | Paragonimus |
| Gatunek | Paragonimus westermani |
| Nazwa systematyczna | |
| Paragonimus westermani | |
| (Kerbert, 1878) | |
Paragonimus westermani (Kerbert, 1878) – gatunek pasożytniczej przywry, spotykanej także u człowieka. Choroba wywoływana przez tę przywrę to paragonimoza (ang. paragonimiasis).
Spis treści |
edytuj Charakterystyka pasożyta i cykl życiowy
Człowiek zaraża się spożywając surowe ryby lub skorupiaki zawierające metacerkarie pasożyta.
edytuj Paragonimoza
- Objawy
Przywra pasożytuje w miąższu płuc człowieka, powodując powstawanie torbieli łatwo ulegających zakażeniom bakteryjnym. Podczas migracji larw do płuc występują niecharakterystyczne objawy: gorączka, ból w klatce piersiowej, kaszel, krwioplucie.
- Epidemiologia
Zarażenia pasożytem i pokrewnymi gatunkami (P. philippinensis, P. heterotremus, P. africanus, P. uterobilateralis, P. peruvianus, P. mexicanus) spotyka się w Chinach, Tajwanie, Laosie, Korei, Japonii, Tajlandii, na Filipinach, w Malezji, Indonezji, Indiach i na Cejlonie.
- Rozpoznanie
Rozpoznanie paragonimozy stawiane jest na podstawie stwierdzenia obecności jaj przywry w plwocinie lub kale. Przeciętne jajo przywry ma wymiary 85 na 53 µm (zakres 68-118 na 39-67 µm). Jaja są żółtobrązowawe, jajowatego lub wydłużonego kształtu, o cienkiej powłoce, często asymetryczne z jednym biegunem spłaszczonym. Na szerszym końcu widoczne bywa wieczko (operculum), przeciwny biegun jaja jest zwężony. Jaja są wydalane nieprzeobrażone[1].
- Leczenie
W leczeniu infestacji Paragonimus westermani stosuje się prazykwantel (25 mg/kg masy ciała p.o. 3 x dziennie przez 2 dni) lub triklabendazol (20 mg/kg masy ciała p.o. w dwóch równych dawkach). Triklabendazol jest niezarejestrowany przez FDA w Stanach Zjednoczonych[2].
Przypisy
- ↑ Paragonimiasis. CDC Division of Parasitic Diseases. [dostęp 19 października 2007].
- ↑ Rosenblatt JE. Antiparasitic agents. Mayo Clin Proc. 74. 11: 1161-75 (1999). PMID 10560606.
edytuj Bibliografia
- Parazytologia i akroentomologia medyczna. Antoni Deryło (red.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, ss. 190-193. ISBN 83-01-13804-1.
- Inwazje i choroby pasożytnicze. W: Zbigniew Pawłowski: Choroby zakaźne i pasożytnicze. Zdzisław Dziubek (red.). Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003, ss. 500-501. ISBN 83-200-2748-9.
edytuj Linki zewnętrzne
- Paragonimiasis. CDC Division of Parasitic Diseases. [dostęp 13 października 2007].
- Web Atlas of Medical Parasitology.
