|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Marek Belka (ur. 9 stycznia 1952 w Łodzi) – polski profesor ekonomii, polityk, dwukrotnie wicepremier i minister finansów, od 2 maja 2004 do 31 października 2005 premier Polski.
edytuj Wykształcenie i działalność naukowaUkończył w 1972 studia ekonomiczne na Uniwersytecie Łódzkim, po których podjął pracę w Katedrze Ekonomii na tej uczelni początkowo na stanowisku asystenta. W 1978 uzyskał stopień naukowy doktora, w 1986 obronił habilitację, w 1994 otrzymał tytuł profesora nauk ekonomicznych. Od 1986 pozostaje równolegle związany z Instytutem Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk. W latach 1993-1997 pełnił funkcję dyrektora tej jednostki. Podejmował również współpracę z prywatnymi wyższymi uczelniami, m.in. z Wyższą Szkołą Humanistyczno-Ekonomiczną w Łodzi. W latach 1978-1979 i 1985-1986 odbywał długoterminowe staże w Uniwersytecie Columbia i Uniwersytecie w Chicago, zaś w 1990 przebywał na krótkim stażu w London School of Economics. Opublikował ponad 100 prac naukowych, poświęconych głównie teorii pieniądza oraz polityki antyinflacyjnej w krajach rozwijających się. Specjalizuje się w zakresie ekonomii stosowanej oraz współczesnej myśli ekonomicznej. Jest także członkiem Komitetu Nauk Ekonomicznych PAN. edytuj Działalność publicznaW okresie PRL działał w Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej i PZPR[1]. W III RP związany z Sojuszem Lewicy Demokratycznej, do partii formalnie należał tylko w latach 1999-2005. W 1990 został doradcą i konsultantem w Ministerstwie Finansów, a następnie Ministerstwie Przekształceń Własnościowych i Centralnym Urzędzie Planowania. W 1996 objął stanowisko konsultanta Banku Światowego. Równolegle, w latach 1994-1996, był wiceprzewodniczącym Rady Strategii Społeczno-Gospodarczej przy Radzie Ministrów, a następnie doradcą ekonomicznym prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego. edytuj Wicepremier i minister finansówW lutym 1997 został powołany na funkcje wicepremiera oraz ministra finansów w rządzie Cimoszewicza, zastępując w nim Grzegorza Kołodkę. Stanowiska te zajmował do października 1997, kiedy ustąpił z urzędu razem z całym rządem po przegranych przez SLD wyborach parlamentarnych. W październiku 2001 został ponownie wicepremierem i ministrem finansów, tym razem w rządzie Leszka Millera. W okresie swojego urzędowania wprowadził podatek od dochodów kapitałowych, nazwanych później "podatkiem Belki". Jeszcze w trakcie kampanii wyborczej zapowiadał ograniczenia wydatków socjalnych, zarzucano mu później, iż tymi wypowiedziami przyczynił się do słabszego wyniku koalicji SLD-UP w wyborach parlamentarnych. Z rządu odszedł w lipcu 2002. edytuj Praca w IrakuOd czerwca do października 2003 pełnił funkcję szefa koalicyjnej Rady Koordynacji Międzynarodowej w Iraku. Od listopada 2003 do kwietnia 2004 był dyrektorem ds. polityki gospodarczej w Tymczasowych Władzach Koalicyjnych w Iraku, odpowiedzialnym za reformę walutową, stworzenie nowego systemu bankowego i nadzór nad gospodarką. edytuj Prezes Rady Ministrów
Marek Belka ze swoim poprzednikiem na stanowisku premiera, Leszkiem Millerem
Zmiana w składzie rządu w Pałacu Prezydenckim 30 marca 2005. Od lewej: premier Marek Belka, odchodzący minister Jerzy Hausner, prezydent Aleksander Kwaśniewski, nowo mianowany minister Jacek Piechota
W kwietniu 2004 zgłoszony jako prezydencki kandydat na następcę Leszka Millera. 2 maja 2004 Aleksander Kwaśniewski oficjalnie powołał go na stanowisko premiera oraz przewodniczącego Komitetu Integracji Europejskiej oraz dokonał zaprzysiężenia jego pierwszego gabinetu. Marek Belka wygłosił exposé w dniu 14 maja, nie uzyskał jednak w Sejmie wotum zaufania. W tak zwanym "drugim kroku" mimo przekładania terminów nie został przez Sejm zgłoszony żaden kandydat. 11 czerwca 2004 prezydent po raz drugi desygnował i powołał Marka Belkę na premiera. 24 czerwca stosunkiem głosów 236:216 Sejm zatwierdził go na tym stanowisku, udzielając mu wotum zaufania. 15 października 2004 Sejm udzielił ponownego wotum zaufania jego drugiemu rządowi stosunkiem głosów 234:214. 25 kwietnia 2005 w wyniku dymisji ministra środowiska Jerzego Swatonia Marek Belka przejął jego obowiązki, zostając p.o. ministra środowiska. 6 maja 2005 wraz z gabinetem podał się do dymisji, po nieprzegłosowaniu w Sejmie uchwały o skróceniu kadencji, jednak prezydent Aleksander Kwaśniewski dymisji nie przyjął. 1 września 2005 Marek Belka został również ministrem sportu. Wiosną 2005 zadeklarował gotowość do poparcia Partii Demokratycznej oraz uczestniczył w kilku jej spotkaniach. W sierpniu poparł kandydaturę Henryki Bochniarz w wyborach prezydenckich, w wyborach parlamentarnych bez powodzenia kandydował do Sejmu z pierwszego miejsca na liście Partii Demokratycznej w okręgu łódzkim. Nie został jednak członkiem tego ugrupowania. 19 października na pierwszym posiedzeniu Sejmu V kadencji złożył dymisję. Pełnił obowiązki premiera do czasu powołania nowej Rady Ministrów w dniu 31 października 2005. edytuj Działalność po 200527 grudnia 2005 został mianowany na stanowisko sekretarza wykonawczego Komisji Gospodarczej ONZ ds. Europy (UNECE), obowiązki na tym stanowisku objął z początkiem 2006. Jesienią 2008 ma objąć stanowisko dyrektora Departamentu Europejskiego Międzynarodowego Funduszu Walutowego[2]. Jest także ambasadorem Łodzi w kampanii o przyznanie temu miastu tytułu Europejskiej Stolicy Kultury 2016. edytuj Wybrane publikacje
edytuj Przypisy
edytuj Źródła
Włodzimierz Cimoszewicz (bezp.) | Ryszard Czarnecki (AWS) | Jerzy Buzek (AWS) | Leszek Miller (SLD) | Marek Belka (SLD, PD) | Stefan Meller (bezp.) | Kazimierz Marcinkiewicz (PiS) | Anna Fotyga (PiS) | Donald Tusk (PO) Leszek Balcerowicz • Karol Lutkowski • Andrzej Olechowski • Jerzy Osiatyński • Marek Borowski • Henryk Chmielak (p.o.) • Grzegorz Kołodko • Marek Belka • Leszek Balcerowicz • Jarosław Bauc • Halina Wasilewska-Trenkner • Marek Belka • Grzegorz Kołodko • Andrzej Raczko • Mirosław Gronicki • Teresa Lubińska • Zyta Gilowska • Paweł Wojciechowski • Stanisław Kluza • Zyta Gilowska • Jarosław Kaczyński (p.o.) • Zyta Gilowska • Jacek Rostowski Józef Kozioł | Bronisław Kamiński | Maciej Nowicki | Stefan Kozłowski | Zygmunt Hortmanowicz | Bernard Błaszczyk (p.o.) | Stanisław Żelichowski | Jan Szyszko | Antoni Tokarczuk | Stanisław Żelichowski | Czesław Śleziak | Jerzy Swatoń | Marek Belka (p.o.) | Tomasz Podgajniak | Jan Szyszko | Jarosław Kaczyński (p.o.) | Jan Szyszko | Maciej Nowicki Ministrowie sportu: Marek Belka | Tomasz Lipiec | Jarosław Kaczyński (p.o) |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog. |