|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Marañón (hiszp.: Río Marañón) – południowoamerykańska rzeka o długości około 1600 kilometrów wypływa 160 km na północny wschód od Limy, w Peru, płynie początkowo w kierunku południowo-zachodnim żłobiąc głębokie doliny w pasmach Andów, następnie dokonuje gwałtownego skrętu w kierunku północno-wschodnim, przebijając się przez pasma górskie, by od porohów Pongo de Manseriche płynąć przez obszary równinne. Po połączeniu z rzeką Río Ucayali, Marañón przybiera nazwę Amazonki. Pełna raf i wodospadów, niezwykle wartka Marañón nigdy nie została wykorzystana dla celów transportu rzecznego. W miejscu, gdzie dokonuje swego gwałtownego skrętu i gdzie styka się z rzeką Chinchipe, wypływającą z południowego Ekwadoru, strome zbocza górskie zawężają dolinę Marañón, tworząc wąski kanion zwany pongo o długości ponad 50 km, gdzie, pomijając liczne wiry, znajduje się nie mniej niż 35 wodospadów, w tym trzy potężne katarakty tuż przy ujściu rzeki Imasa (lub Chunchunga). Od tego miejsca rzeka zaczyna płynąć wolniej, pokonując zaledwie kilka mniejszych pongos. Tereny te zamieszkują Indianie z plemienia Aguaruna. Ostatnim kanionem na Marañón jest Pongo de Manseriche mający 4,8 km długości, a znajdujący się tuż powyżej ujścia rzeki Santiago, w pobliżu dawnej misji katolickiej w Borja. Przez ten ostatni kanion rzeka płynie z szybkością 19 kilometrów na godzinę. Teraz teren staje się równinny, a na rzece pojawia się wiele mielizn i wysp, zaś brzegi porasta zwarta dżungla zwana przez miejscowych selva baja, zamieszkana przez plemię indiańskie Urarina. W końcowym stadium swego biegu Marañón łączy się z nurtem rzeki Ukajali i od tego miejsca (w widłach tych rzek leży miasto Iquitos) przyjmuje nazwę Amazonki. edytuj Główne dopływy
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
| All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog. |