Kiełb krótkowąsy.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| Kiełb krótkowąsy | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarioty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | promieniopłetwe |
| Rząd | karpiokształtne |
| Rodzina | karpiowate |
| Rodzaj | Gobio |
| Gatunek | kiełb krótkowąsy |
| Nazwa systematyczna | |
| Gobio gobio | |
| (Linnaeus, 1758) | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Kiełb krótkowąsy (Gobio gobio) - słodkowodna ryba z rodziny karpiowatych znana powszechnie jako kiełb. Inne nazwy: graban, koblik, wiok, rudzik, forela, kobel, kowbel, płonica, gobiuk, piaskorób, zmarzlica, rusik.
- Budowa zewnętrzna
Ciało jest wrzecionowate i pokryte dużymi łuskami (ok. 40 w linii bocznej). Głowa długa, pysk tępy, otwór gębowy dolny. Oczy duże. Na górnej szczęce dwa charakterystyczne krótkie wąsiki. Płetwa ogonowa jest rozwidlona. Grzbiet jest barwy brązowoczarniawej, brązowoniebieskawej bądź brązowozielonkawej. Boki są jaśniejsze z długim pasem ciemnych plam barwy niebieskiej, aż do fioletowej. Brzuch jest biały i lśniący. Gatunek ten osiąga najczęściej długość 8-14 cm. Nieliczne osobniki osiągają maksymalnie 20 cm.
- Występowanie
Europa Zachodnia, Środkowa (przede wszystkim Bałkany) i Wschodnia, aż do Uralu. Morze Czarne, dorzecze Dunaju i Dniestru. Bywa hodowana w akwariach.
- Rozmnażanie
Tarło w maju i czerwcu. Ikra o średnicy ok. 1,5 mm składana jest w ilości 1000-3000 sztuk. Młode wylęgają się po około 8 dniach, żywią się początkowo pokarmem pyłowym. Kiełb żyje do 7 lat.
- Ochrona
W Polsce nie posiada wymiaru ani okresu ochronnego.
edytuj Bibliografia
- J. Lewczuk, Ogródek wodny, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1994, ISBN 83-09-01596-8.