Biała rasa człowieka.html



Poniższy podział ras opiera się na XVIII wiecznej koncepcji Blumenbacha. Podział ten budzi wiele zastrzeżeń, w szczególności wyróżnione antropologiczne cechy ras.

Biała rasa człowieka (europeidalna, kaukazoidalna) - jedna z trzech głównych ras człowieka (obok czarnej i żółtej).

edytuj Charakterystyka

Można ją podzielić na odmianę nordycką, środkowoeuropejską i śródziemnomorską. Pierwotnie występowała na obszarze całej Europy, północnej Afryki oraz południowo-zachodniej Azji, ale wraz z podbojami kolonialnymi zajmowali coraz to nowe obszary, kosztem innych ludów. Współcześnie dominują również w obu Amerykach, Australii i południowej Afryce.

Antropolodzy do rasy białej zaliczają też zazwyczaj populacje zamieszkujące Indie, Cejlon, a także niekiedy Ajnów - ludność z północnej Japonii i Sachalinu. Pewne cechy rasy białej wykazują też mieszkańcy Polinezji.

Przedstawiciele tej rasy charakteryzują się następującymi cechami antropologicznymi:

• skóra jasna różnych odcieni,
• oczy często jasne,
• włosy faliste lub proste często jasne,
• brak fałdy nakątnej,
• twarz ortognatyczna,
• nos wąski, wystający,
• silne owłosienie ciała,
• wysoki wzrost
• mała zawartość melaniny

edytuj Zobacz też

• rasa
• rasizm
• rasa a inteligencja
• melanina