|
|
| Ważniejsze dane |
| Nazwa, symbol, l.a.* |
Berkel, Bk, 97 |
| Własności metaliczne |
aktynowiec |
| Grupa, okres, blok |
-, 7, f |
| Masa atomowa |
247 u |
| Konfiguracja elektronowa |
Rn5f97s² |
| e- na poziom energetyczny |
2, 8, 18, 32, 27, 8, 2 |
| Stopień utlenienia |
3, 4, 6 |
| Stan skupienia |
bd |
| Elektroujemność |
1,3 (Pauling)
1,2 (Allred) |
| Najbardziej stabilne izotopy* |
|
|
|
Tam, gdzie nie jest zaznaczone inaczej,
użyte są jednostki SI i warunki normalne.
|
*Wyjaśnienie skrótów:
l.a.=liczba atomowa
wyst.=występowanie w przyrodzie,
o.p.r.=okres połowicznego rozpadu,
s.r.=sposób rozpadu,
e.r.=energia rozpadu,
p.r.=produkt rozpadu,
w.e.=wychwyt elektronu |
Berkel (Bk, łac. berkelium) - pierwiastek chemiczny, aktynowiec. Nazwa pochodzi od nazwy miasta Berkeley w Kalifornii, będącego siedzibą Uniwersytetu Kalifornijskiego oraz jednego z najważniejszych ośrodków badań jądrowych na świecie. Odkryli go tamże w 1949 r. Glenn T. Seaborg, Albert Ghiorso i Stanley G. Thompson bombardując 241Am cząstkami α. [1] Obecnie wytwarza się 249Bk w wyniku kolejnych reakcji wychwytu neutronu poczynając od 244Cm.
Przypisy
- ↑ S. G. Thompson, A. Ghiorso, G. T. Seaborg. Element 97. Physical Review. 77. 6: 838-839.
Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Berkel
|