Antymon.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Sn - Sb - Te
 
As
Sb
Bi  
 
 

Dane ogólne
Nazwa, symbol, l.a.* Antymon, Sb, 51
Własności metaliczne metaloid
Grupa, okres, blok 15 (VA), 5, p
Gęstość, twardość 6697 kg/m³, 3
Wygląd
Kolor srebrzystoszary
Własności atomowe
Masa atomowa 121,760 u
Promień atomowy (obl.) 145 (133) pm
Promień kowalencyjny 138 pm
Promień van der Waalsa bd
Konfiguracja elektronowa Kr4d105s²5p³
e- na poziom energetyczny 2, 8, 18, 18, 5
Stopień utlenienia 3, 5
Własności kwasowe tlenków średnio kwasowe
Struktura krystaliczna trójskośna
Własności fizyczne
Stan skupienia stały
Temperatura topnienia 903,78 K
(630,63 °C)
Temperatura wrzenia 1860 K
(1587°C)
Objętość molowa 18,19×10-6 m³/mol
Ciepło parowania 77,14 kJ/mol
Ciepło topnienia 19,87 kJ/mol
Ciśnienie pary nasyconej 2,49×10-21 Pa (6304 K)
Prędkość dźwięku bd
Pozostałe dane
Elektroujemność 2,05 (Pauling)
1,82 (Allred)
Ciepło właściwe 210 J/(kg*K)
Przewodność właściwa 2,88×106 S/m
Przewodność cieplna 24,3 W/(m*K)
I Potencjał jonizacyjny 834 kJ/mol
II Potencjał jonizacyjny 1594,9 kJ/mol
III Potencjał jonizacyjny 2440 kJ/mol
IV Potencjał jonizacyjny 4260 kJ/mol
V Potencjał jonizacyjny 5400 kJ/mol
VI Potencjał jonizacyjny 10400 kJ/mol
Najbardziej stabilne izotopy*
izotop wyst. o.p.r. s.r. e.r. MeV r.p.
121Sb 57,36% stabilny izotop z 70 neutronami
123Sb 42,64% stabilny izotop z 72 neutronami
124Sb {syn.} 60,2 dni β-   124Te
125Sb {syn.} 2,7582 lat β- 0,767 125Te

Tam, gdzie nie jest zaznaczone inaczej,
użyte są jednostki SI i warunki normalne.

*Wyjaśnienie skrótów:
l.a.=liczba atomowa
wyst.=występowanie w przyrodzie,
o.p.r.=okres połowicznego rozpadu,
s.r.=sposób rozpadu,
e.r.=energia rozpadu,
p.r.=produkt rozpadu
Alchemiczny symbol antymonu
Alchemiczny symbol antymonu

Antymon (Sb, łac. stibium) - pierwiastek chemiczny z grupy metaloidów. Występuje w czterech odmianach alotropowych: antymon żółty, srebrzystobiały antymon metaliczny, antymon czarny i antymon wybuchowy. Znany jest od starożytności.

Spis treści

edytuj Charakterystyka

Antymon nie reaguje z kwasami nieutleniającymi, gdyż potencjał standardowy Sb(III)/Sb wynosi 0.15 V. Gorący stężony kwas siarkowy wprowadza antymon do roztworu w postaci jonów Sb3+, a gorący stężony kwas azotowy(V) przeprowadza antymon w biały i trudno rozpuszczalny kwas antymonowy. Antymon występuje w roztworze w postaci jonów Sb3+, SbO2- (antymoniany(III) lub antymoniny) oraz SbO3- (antymoniany(V) lub antymoniany). Antymon tworzy trzy tlenki: Sb2O3, Sb2O5, Sb2O4. Antymonyl (SbO) tworzy rozpuszczalny kompleks z kwasem winowym, winian antymonylu i potasu K(SbO)C4H4O6 nosi nazwę emetyku (łac. emeticus - wymioty).

edytuj Występowanie

Przybliżona zawartość antymonu w skorupie ziemskiej wynosi od 0,2 do 0,5 ppm. Rudami antymonu są antymonit (Sb2S3) i ulmanit (NiSbS).

edytuj Zastosowania:

W półprzewodnikach antymonu używa się w domieszkowaniu, np. InSb (antymonek indu) tworzy półprzewodniki typu "n".

edytuj Bibliografia

edytuj Źródła drukowane

  • Jerzy Minczewski, Zygmunt Marczenko Chemia analityczna - 1 podstawy teoretyczne i analiza jakościowa (Wydawnictwo Naukowe PWN) Warszawa 2001 ISBN 83-01-13499-2
Commons
All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.